Τα προηγούμενα χρόνια θυμάμαι, έρχονταν σε κάθε σπίτι οι εθελοντές που μάζευαν τα χρήματα για τον έρανο και άφηναν και κάποια φυλλάδια.
Περίεργο αλλά φέτος δεν πέρασε κανείς. Ούτε από εμένα ούτε και από 2-3 φίλους που ρώτησα.

Ο μόνος που πέρασε ήταν ένας μυστήριος τύπος που περνάει κάθε χρόνο και μαζεύει χρήματα για κάποιο Σωματείο κάποιων Αναξιοπαθούντων (τους βαφτίζω έτσι για να μην τους εκθέσω). Φέτος, δεν του έδωσα τίποτα. Γιατί;
Διότι έγινα καχύποπτος.
Από την πρώτη κιόλας φορά που του έδωσα 5 ευρώ (με απόδειξη σφραγίδες κλπ.), πάντα με προβλημάτιζε ο τύπος αυτός. Κάτι δεν μου πήγαινε. Το ‘φτωχικό’ και πάντα ίδιο ντύσιμο ήτανε, το ‘ποίημα’ που έλεγε στερεότυπα κάθε φορά, οι υποκλίσεις; Δεν ξέρω. Ώσπου τον πήρε το μάτι μου το καλοκαίρι να ‘σεργιανάει’ έξω από κάποια μαγαζιά. Άλλο ντύσιμο αυτή τη φορά. Πιό ‘κλασσάτο’ και φανταχτερό. Πονηρεύτηκα. Λες;

Έτσι, ‘πονηρεμένος’, όταν έπεσε το μάτι μου στην μπροσούρα του Αντικαρκινικού Εράνου, θυμήθηκα μια παλιά διερεύνηση που είχα κάνει, προσπαθώντας να ανακαλύψω πού πάνε τα χρήματα που μαζεύονται από την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία για λογαριασμό του Υπουργείου Υγείας.
Όσο και αν “γκούγκλισα”, νούμερα δεν βρήκα. Αντιθέτως, βρήκα και άλλους ‘οργανισμούς/ιδρύματα/ΜΚΟ’ που ζητούν χρήματα (χωρίς όμως να υπάρχουν λεπτομέρειες για το πού πηγαίνουν τα χρήματα που μαζεύουν).
Κι’ όχι τίποτα άλλο αλλά μου δημιουργήθηκαν νέα ερωτήματα:

- Πόσα είναι και πού πηγαίνουν τα λεφτά που μαζεύονται (επίσημα συνήθως) από τόσους εράνους για τόσους (ενδεχομένως και αφηρημένους) σκοπούς;
- Δεν θα έπρεπε να υπάρχει κάποια λογοδοσία στους πολίτες (στην “εποχή της ‘διαφάνειας’”);
- Ελέγχει κανείς;
- Δεν θα έπρεπε να υπάρχει ένα ενιαίο θεσμικό πλαίσιο όπως υπάρχει σε άλλες χώρες;               [τί ρωτάω τώρα;!]

Όποιος έχει απαντήσεις ας μας φωτίσει.

ΥΓ
Μερικοί σύνδεσμοι που προέκυψαν από τη διερεύνηση:

1) Λογοδοσία αντικαρκινικού εράνου στην Ολλανδία όπου το 80% των χρημάτων πάει στην έρευνα (υπάρχουν και αναλυτικότερα επίσημα κείμενα) http://dcs.kwfkankerbestrijding.nl/about-us/Pages/income-and-expenditure.aspx. 110 εκ. ευρώ δεν είναι και λίγα.

2) Λογοδοσία αντικαρκινικού εράνου στη Νέα Νότια Ουαλία της Αυστραλίας http://www.cancercouncil.com.au/editorial.asp?pageid=2510

3) Και η ‘δική’ μας Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία (που δεν βάζει νούμερα – εκτός αν μου διέφυγε)
– Μερικά γενικά εδώ http://www.cancer-society.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=22&Itemid=40&limit=1&limitstart=4

– Ο Απολογισμός – Προϋπολογισμός 2010-2011 τεύχος Α (βλ.σελ. 26) http://www.cancer-society.gr/downloads/DR.2010-PR.2011(1).pdf

– Ο Απολογισμός – Προϋπολογισμός 2010-2011 τεύχος Β (βλ. σελ. 27-31 και κυρίως σελ. 48-51) http://www.cancer-society.gr/downloads/DR.2010-PR.2011(2).pdf

Πρόταση:

Η κεντρική ιδέα της πρότασης δεν είναι καινούργια. Το 1986, εν όψει της εναρμόνισης της φορολογίας καπνού κατά την ολοκλήρωση της κοινής Ευρωπαϊκής Αγοράς του 1992, η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Commission) είχε προτείνει την επιβολή τεράστιας αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης με την προϋπόθεση μέρος του φόρου αυτού να διατίθεται στις δράσεις κατά του καρκίνου.
Μάλιστα, ειδική έρευνα της κοινής γνώμης (Special Eurobarometer #33, 1987) έδειξε ότι η μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών (μ.ο. 73%), μεταξύ των οποίων και οι καπνιστές, έκριναν πολύ θετικά ένα τέτοιο μέτρο (http://canreg.files.wordpress.com/2007/10/ebs_33_en.pdf ).
Δυστυχώς έκτοτε, παρά το γεγονός ότι τα έσοδα από το φόρο κατανάλωσης καπνού αντιστοιχούσαν σε σημαντικό ποσοστό των δημοσίων εσόδων των χωρών-μελών (61,6 δις Ευρώ το 2004 σε 25 χώρες μέλη), καμία χώρα της Ε.Ε. δεν υλοποίησε αυτή την «υπόσχεση».
Ενδεικτικά, το 2005, τα έσοδα από τον Ειδικό Φόρο Κατανάλωσης Καπνού στην Ελλάδα (περίπου 2,2 δις Ευρώ) αντιστοιχούσαν περίπου στο 27% των δαπανών της Γενικής Κυβέρνησης στον τομέα της υγείας (περίπου 8,2 δις Ευρώ).

Ο ΕΦΚΚ επιβλήθηκε και εφαρμόστηκε στην Ε.Ε. και αλλού με την αιτιολογία ότι το κάπνισμα είναι βλαβερό για την υγεία (και κανείς δεν το αμφισβητεί) και ότι δι’ αυτού του τρόπου θα περιοριστεί.
Όμως, αν θέλει κανείς να είναι ρεαλιστής, εάν το ζητούμενο ήταν η υγεία των πολιτών και η μείωση του κόστους των ασθενειών από το κάπνισμα, τότε ένα μόνο μέτρο θα είχε λογική: η πλήρης απαγόρευση τόσο του καπνίσματος όσο και της παραγωγής και διακίνησης προϊόντων καπνού. Ενδεχομένως, παράλληλα με τις ως άνω απαγορεύσεις και με το αιτιολογικό ότι το κάπνισμα είναι νόσος και εξάρτηση του ατόμου (όπως θεωρείται σύμφωνα με αρκετές μελέτες), ίσως θα μπορούσε να υπάρξει και μέριμνα υποστήριξης των καπνιστών ώστε να ξεπεράσουν τις δυσκολίες της διακοπής του καπνίσματος για ένα διάστημα.

Πλήρης απαγόρευση όμως δεν υπήρξε ποτέ. Προφανώς, διότι τα έσοδα από τη φορολογία καπνού είναι πολύ «χρήσιμα» («ζεστά») στις κυβερνήσεις. Έτσι, προτιμήθηκαν οι σταδιακές αυξήσεις των φόρων καπνού και τα συνοδευτικά μέτρα κατά του καπνίσματος σε δημόσιους χώρους, που επιφέρουν μεν κάποια μείωση στην κατανάλωση καπνού αλλά από την άλλη είτε αυξάνουν τα δημόσια έσοδα είτε δεν τα μειώνουν (σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, η αύξηση της τιμής των προϊόντων καπνού κατά 10%, επιφέρει μείωση της κατανάλωσης κατά 4-10%). Ενδεικτικά, τα κρατικά έσοδα από τους φόρους καπνού στις χώρες-μέλη της Ε.Ε. παρουσίασαν ανοδική τάση τα τελευταία χρόνια παρά τη μείωση των καπνιστών (το ίδιο συνέβη και στην Ελλάδα).
Είναι προφανές, ότι τα κρατικά αυτά έσοδα «χρηματοδοτούνται» από όσους δεν μπορούν να αντισταθούν και εξακολουθούν να καπνίζουν. Σύμφωνα δε με μελέτες, οι αμετανόητοι αυτοί καπνιστές, προέρχονται κυρίως από τα φτωχότερα στρώματα του πληθυσμού.

Συνεπώς, αν θα ήθελε κανείς να είναι δίκαιος νομοθέτης, αφού δεν υιοθετεί την πλήρη και οριστική απαγόρευση του καπνίσματος (και εμμέσως ή ευθέως παραδέχεται ότι ο ΕΦΚΚ είναι ένα σημαντικό κρατικό έσοδο) θα έπρεπε να προβλέψει τουλάχιστον έναν εύσχημο τρόπο, ώστε να «επιστρέφεται» ένα μέρος του φόρου σε αυτά τα στρώματα του πληθυσμού με τη μορφή της ενίσχυσης για τη διακοπή του καπνίσματος (π.χ. ιατρεία και φάρμακα διακοπής). Επιπλέον, δοθέντος ότι δεν απαγορεύεται πλήρως το κάπνισμα και ότι ο φόρος καπνού θα επιβάλλεται όσο θα υπάρχουν καπνιστές, θα ήταν εύλογο και σωστό ένα μέρος από τα έσοδα αυτά να διατίθενται για την ανάπτυξη ειδικών υποδομών δημόσιας υγείας στους τομείς που παρουσιάζουν πρόβλημα. Για παράδειγμα, θα μπορούσαν να διατεθούν για την ίδρυση και λειτουργία νέας υπηρεσίας για τα στατιστικά στοιχεία της υγείας του πληθυσμού (όπως το εθνικό αρχείο νεοπλασιών που ακόμα δεν έχουμε σαν χώρα κ.ά.), για την έρευνα του καρκίνου και άλλων παθήσεων που οφείλονται στο κάπνισμα κλπ.

Εν κατακλείδι, εν όψει της μεγάλης αύξησης του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης Καπνού (ΕΦΚΚ), προτείνεται να προβλεφθεί ώστε ένα μέρος της αύξησης του ΕΦΚΚ (που θα καθοριστεί επακριβώς και θα αναθεωρείται ετησίως) να διατίθεται σε ειδικό λογαριασμό ή Ταμείο για τη συστηματική και απρόσκοπτη χρηματοδότηση δράσεων Δημόσιας Υγείας (*) όπως:
α) ενίσχυση των δράσεων κατά του καπνίσματος, περιλαμβανομένης της ενίσχυσης των καπνιστών για τη διακοπή του,
β) ανάπτυξη και λειτουργία υποδομών για τα στατιστικά στοιχεία της υγείας του πληθυσμού όπως π.χ. το Εθνικό Αρχείο Νεοπλασιών και
γ) η έρευνα του καρκίνου και άλλων συναφών με το κάπνισμα ασθενειών.

ΑΑΤ

Σημειώσεις:

(*) Με τον όρο δημόσια υγεία εννοούνται όσα ορίζονται στο νόμο 3370/2005 και όχι όσα εννοούν όσοι εσφαλμένως χρησιμοποιούν τον όρο για να υποδηλώσουν το δημόσιο χαρακτήρα των υπηρεσιών υγείας.

(**) Τα ανωτέρω έχουν παρουσιαστεί και συζητηθεί λεπτομερώς σε ειδικό συνέδριο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Αρχείων Νεοπλασιών το 2007 (βλ. περίληψη Ο-16, σελ 23, “Raising funds for cancer registration: A proposal for and from Greece”, http://canreg.files.wordpress.com/2008/05/abstract-o-16_book_of_abstracts_20071.pdf ).

…………………………………………………………………………………………………….
Ένα παλιότερο σχόλιο με κάποια στοιχεία (Σάββατο, 31 Μαΐου 2008 8:50 μμ):
http://theopeppasblog.pblogs.gr/2008/05/antikapnistes-olwn-twn-hwrwn-enwtheite.html#c169567c1253036

Μια άλλη οπτική γωνία και μερικά στοιχεία: (περιληπτικό απόσπασμα από εργασία μου που παρουσιάστηκε σε συνέδριο το Σεπτέμβριο 2007 και θα δημοσιευθεί και στα Ελληνικά):

Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ειδικών της Παγκόσμιας Τράπεζας, ένα από τα κυριότερα μέτρα πολιτικής κατά του καπνίσματος είναι η υψηλή φορολόγηση των προϊόντων καπνού. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις αυτές (1999), στις ανεπτυγμένες βιομηχανικά χώρες, (υποτίθεται ότι) κάθε αύξηση της τιμής κατά 10% επιφέρει μείωση της κατανάλωσης κατά 4% ενώ συγχρόνως (είναι καλά υπολογισμένο) αυξάνει τα φορολογικά έσοδα. Έχουν περάσει 21 χρόνια από τότε που η ΕΕ, στα πλαίσια του Προγράμματος «Η Ευρώπη κατά του Καρκίνου», πήρε 73% θετική απάντηση στο ερώτημα που έθεσε στους Ευρωπαίους πολίτες «συμφωνείτε σε μια πολύ μεγάλη αύξηση στη φορολογία των προϊόντων καπνού μέρος των εσόδων της οποίας θα διοχετευθεί στην καταπολέμηση του καρκίνου;» Το ερώτημα αυτό αποτέλεσε τη βάση για την εφαρμογή πολιτικής εναρμόνισης της φορολογίας προϊόντων καπνού με έρεισμα την προστασία της δημόσιας υγείας (Οδηγίες 79/92 και 80/92). Η πολιτική αυτή, που άρχισε να εφαρμόζεται στην ΕΕ ουσιαστικά από το 1993, οδήγησε τις τιμές των προϊόντων καπνού σε πολύ υψηλά επίπεδα σε όλες τις χώρες. Στην Ελλάδα για παράδειγμα, η τιμή της πιο δημοφιλούς «μάρκας» τσιγάρων αυξήθηκε κατά 295% από το 1987 και κατά 111% από το 1992 μέχρι το 2007 αντίστοιχα. Το 2004, τα συνολικά φορολογικά έσοδα των 25 χωρών της ΕΕ από τα προϊόντα καπνού ήταν 77,9 δις Ευρώ από τα οποία τα 61,6 δις Ευρώ αντιστοιχούσαν σε φόρο κατανάλωσης και τα υπόλοιπα σε ΦΠΑ. Στη χώρα μας, τα έσοδα από το φόρο κατανάλωσης καπνού το 2004 αντιστοιχούσαν περίπου στο 26,5% της δημόσιας δαπάνης για την υγεία.

Από τα παραπάνω, ένα είναι βέβαιο. Στη χώρα μας η αύξηση της τιμής των προϊόντων καπνού δεν επηρέασε καθόλου την κατανάλωση. Στο διάστημα 1994-2005, όχι μόνο δεν μειώθηκε αυτή αλλά αντιθέτως ήταν και ανοδική (περίπου 17,6%). Επίσης, δυστυχώς, καμία χώρα (από τις τότε 12) της ΕΕ, δεν εφάρμοσε την «υπόσχεση» ότι μέρος των εσόδων της φορολογίας προϊόντων καπνού θα διοχετευθεί στη μάχη κατά του καρκίνου (μόνον το ΗΒ το ανακοίνωσε αλλά ποτέ δεν το εφάρμοσε στην πράξη).

Το θέμα που θίγω είναι τεράστιο και δεν μπορεί να παρουσιαστεί εδώ. Κάνω όμως μερικές απλές σκέψεις: Αν πραγματικά ήθελαν οι κυβερνήσεις, θα μπορούσαν να βοηθήσουν στη διακοπή του καπνίσματος διοχετεύοντας τους φόρους κατανάλωσης (και κρατώντας το ΦΠΑ) σε δραστηριότητες που στο τέλος θα απέβαιναν υπέρ των σημερινών (και μελλοντικών μη) καπνιστών. Τα παίρνουν που τα παίρνουν από τους καπνιστές με την αιτιολογία ότι βλάπτεται η υγεία τους (πρόσφατα αναγνωρίστηκε το κάπνισμα και ως πάθηση και όχι απλή εξάρτηση). Δεν θα έπρεπε να τα επιστρέφουν για το καλό τους (ανάπτυξη δωρεάν αντικαπνιστικών υπηρεσιών) και το καλό όλων μας (π.χ. έρευνα του καρκίνου, έρευνα των ασθενειών που συνδέονται με το κάπνισμα και πολλά άλλα); Δεν είναι προφανές ότι οι καπνιστές, με τη βλαβερή γι’ αυτούς συνήθεια, επιχορηγούν μέσω της φορολογίας όλους τους άλλους εκτός από τον εαυτό τους;

ΑΑΤ

Το ότι είμαστε “κακά παιδιά” στην Ε.Ε. το ξέρουμε.
Το ότι το επίπεδο οργάνωσής μας είναι πολύ χαμηλό έως ανύπαρκτο (σε σχέση με χώρες-πρότυπα) επίσης το ξέρουμε.

Δεν μπορώ όμως να δεχθώ ότι είμαστε η μόνη χώρα που έχει σοβαρά προβλήματα, ότι από εμάς εξαρτάται η ευρωστία του Ευρώ (και άλλα παρεμφερή κουραφέξαλα που δημοσιεύτηκαν στον ξένο τύπο) και ότι ενδιαφέρονται τόσο πολύ για το καλό μας όλοι αυτοί οι “οίκοι” ανοχής (αφού τόσο καιρό μας ανεχόντουσαν – για να μην θυμηθώ τί έλεγαν όλοι αυτοί “επί χρηματιστηριακής ανθοφορίας του 1999″ ή το πώς καθοδηγούσαν τους πελάτες τους να αγοράσουν ή να πουλήσουν Ελληνικές μετοχές μέχρι πρόσφατα αλλά και την ευθύνη τους για την “παγκόσμια” οικονομική κρίση).

Είμαι πεπεισμένος ότι τα περισσότερα δημοσιεύματα (πέρα από τις αλήθειες για τους άχρηστους που είχαμε) είναι κατευθυνόμενα και ότι περιέχουν πολλές ανακρίβειες ή/και εσκεμμένες υπερβολές.
Για παράδειγμα, διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από το “έγκριτο” Spiegel:

“Central bankers in the euro zone are already speculating, behind closed doors, what would happen if the Greeks started printing euros without ECB approval.
There is no answer to the question, and that makes central bankers from Lisbon to Dublin even more nervous than they are already.”

από το άρθρο “Timebomb for the Euro”, 8.12.2009, Wolfgang Reuter (σύνδεσμος).

Όταν ένα τόσο “σοβαρό” περιοδικό δημοσιεύει μια τόσο δυσφημιστική ανακρίβεια -όπως το ότι η Ελλάδα μπορεί να προμηθεύσει την αγορά με πλαστά Ευρώ, άρα η Τράπεζα της Ελλάδας θα γίνει παραχαράκτης- τη στιγμή που γνωρίζει ότι δεν μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι υπάρχει ΟΔΗΓΙΑ και ότι τα χρήματα που παίζονται είναι πάρα πολλά.

Αν ήξερα το πώς, θα τους έκανα μήνυση και αγωγή.
Αντ’ αυτού, τους έστειλα μια επιστολή (αν και ξέρω την τύχη της):

——-
Επιστολή προς το Spiegel:

Editor (Spiegel On Line International)

There is no doubt about the serious situation of Greece’s economy and about the State’s debt explosion, as set out in the article of 8th December 2009 of your magazine, entitled “Timebomb for the Euro” and signed by Wolfgang Reuter (see bellow Link-1).
Furthermore, no one could claim that there isn’t any corruption in Greece and that this country is Angels’ residence.

However, if someone wishes to address the true situation in this country, he might be willing to use better descriptions and facts than nonsense, ridiculous and obviously inaccurate arguments such as the following (that appears in the above article):
“Central bankers in the euro zone are already speculating, behind closed doors, what would happen if the Greeks started printing euros without ECB approval.
There is no answer to the question, and that makes central bankers from Lisbon to Dublin even more nervous than they are already.”

Certainly though, it is hard to imagine the European Central Bankers (behind closed doors!!!) “speculating” the possibility that the Greek State may issue Euro banknotes without the permission of the European Central Bank (ECB). In other words, that they consider that the Greek Central Banker may be a forger!

Taking into account current information regarding the complex production of Euro banknotes as well as other relevant issues at ECB (which, nowadays, is freely and widely available on the internet – see bellow Link-2 and Link-3), it would be very interesting, for the wondered average reader with a common sense, to explain how this forgery might be done. Is it possible?

Nevertheless, you may understand the significance and the possible consequences of such an argument/statement appearing on a respectable magazine like “Spiegel”.
Hundreds or even thousands of your readers, which may be planning to visit the country during this or next summer, may be left with the impression that their wallet may be filled with invalid banknotes, in case they travel in Greece. Moreover, as a consequence, they may be prevented from deciding this trip and this, in turn, may damage the country’s national income.

Hence, you are requested to clarify appropriately and in detail, whether it is true that the central bankers of the euro zone have ever expressed any considerations that “the Greeks may start printing euros without ECB approval”.
Otherwise, the above article may be considered as containing misleading, defaming, libelous and unsustainable information.

Thank you for your attention and your understanding
Sincerely

AAT

Links:
Link-1: http://www.spiegel.de/international/business/0,1518,665679,00.html
Link-2: http://en.wikipedia.org/wiki/Euro_banknotes
Link-3: http://www.ecb.int/stats/euro/production/html/index.en.html

PS
After all these articles that tackle the Greek State’s debt, the inefficiency of the Greek Authorities etc., a reportage concerning issues such as

a) the history and current status of the German State’s “World War II” debts to the Greeks (as argued here in Greece),
b) the demolition of more than 100 towns and villages by the German army during that war as well as
c) the possible long-lasting consequences to the prosperity of a nation by externally induced destructions and other influences,

might be very interesting.

.

(σύνδεσμος: http://www.opengov.gr/minfin/?p=83&cp=6#comment-1116)
———-

από Αστέριος Α. Τέρπος – http://canreg.wordpress.com/ — 8 Δεκεμβρίου 2009 @ 13:35

Θα ήταν πλεονασμός να επαναλάβω εύστοχα σχόλια και παρατηρήσεις άλλων, που συμμετέχουν σε αυτό το διάλογο και που αναγνωρίζουν τη σημασία των στατιστικών στοιχείων για τη χώρα μας και τις εγγενείς αδυναμίες παραγωγής τους.
Είναι προφανές ότι το σχέδιο νόμου επικεντρώνεται στην μεταφορά του συστήματος παραγωγής στατιστικών στοιχείων σε μια νέα διοικητική Αρχή και όχι στο ίδιο το σύστημα που παράγει τα στοιχεία.
Το πώς αυτό θα λειτουργήσει και το πόσο ανεξάρτητη θα είναι η νέα Αρχή, θα το δούμε στο μέλλον (διότι ούτως ή άλλως και η ΕΣΥΕ, ανεξάρτητη θεωρείται).

Η ουσία και εκείνο που προέχει είναι το πλαίσιο των διαδικασιών και ο διαρκής έλεγχός τους ώστε να έχουν αξία και νόημα τα παραγόμενα στοιχεία. Και αυτό είναι έργο τεράστιο, πολυδάπανο και μακροχρόνιο (και μόνο την κωδικοποίηση της υπάρχουσας νομοθεσίας να σκεφθεί κανείς, καταλαβαίνει πόσοι μήνες χρειάζονται για έρθουν τα πράγματα σε μια μορφή εκκίνησης).

Και δεν φθάνει μόνο το έργο που θα γίνει από την Αρχή και τις ίδιες τις υπηρεσίες για τη βελτίωση των μεθοδολογιών κλπ. Χρειάζεται και η διαμόρφωση της κοινής γνώμης για την αξία των στατιστικών του κράτους.
Είμαστε και οι πολίτες συμμέτοχοι και συνένοχοι για αυτό που συμβαίνει επί δεκαετίες.
Για παράδειγμα, πώς θα ήταν δυνατόν να μιλάει κανείς για 8.000 εικονικές εισαγωγές σε ένα χρόνο (όπως καταγγέλθηκε για το ΑΧΕΠΑ: http://www.makthes.gr/index.php?name=News&file=article&sid=46507 ) αν δεν εξασφαλιζόταν με «κάποιο τρόπο» η συνενοχή και συμμετοχή των όσων εισήχθησαν; Έχουν αυτοί οι 8.000 πολίτες δικαίωμα να διαμαρτύρονται ότι δεν έχουμε κράτος;
Και αυτά δεν συμβαίνουν μόνο στο δημόσιο τομέα αλλά και στον ιδιωτικό.

Τί μπορούν να κάνουν λοιπόν, οι οποιεσδήποτε ανεξάρτητες αρχές, όσο καλό θεσμικό πλαίσιο και όσο καλούς υπαλλήλους και αν έχουν;

Και μια και μίλησα για κάποια (από τα απλούστερα) στατιστικά στοιχεία του τομέα της υγείας, εξερευνήστε τον πλούτο των στοιχείων της «αντίστοιχης» στατιστικής υπηρεσίας της Σκοτίας που αποτελεί άριστο υπόδειγμα (http://www.isdscotland.org/isd/CCC_FirstPage.jsp ).
Αναμφίβολα, η εξέλιξη της στατιστικής αυτής υπηρεσίας, είχε δυσκολίες στην πορεία (δείτε την ιστορία των 45 χρόνων: http://www.isdscotland.org/isd/files/posterity_planting.pdf ).
Όμως, αποκλείεται να είχε τις δικές μας παλινωδίες, που, για παράδειγμα, από το 1967 επιχειρούμε να μετρήσουμε πόσα περιστατικά καρκίνου έχουμε στη χώρα (χωρίς ωστόσο να το έχουμε καταφέρει μέχρι σήμερα -παρά τις 3 φορές που ιδρύσαμε αρχείο νεοπλασιών).

Είδατε κάποια εξέλιξη στην εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των Ελλήνων ιατρών τα τελευταία 5 χρόνια; Υπάρχει κάποιο σχέδιο και κάποιο έργο καταγεγραμμένα κάπου ή μόνο λόγια, λόγια, λόγια;

Δηλώσεις του 2004
πηγή: ΙΑΤΡΙΚΟ ΒΗΜΑ, Τεύχος 93, Ιούλιος-Αύγουστος 2004, στήλη ΕΙΔΗΣΕΙΣ:
(http://www.iatrikionline.gr/IB_93/eidhseis.htm)

Νέoς πρόεδρoς στo ΚΕΣΥ (τίτλος, περίπου στη μέση της σελίδας)
O καθηγητής Ακτινoλoγίας της ιατρικής σχoλής τoυ πανεπιστημίoυ Αθηνών Κυριάκoς Στριγγάρης είναι o νέoς πρόεδρoς τoυ ΚΕΣΥ, μετά από εισήγηση τoυ υπoυργoύ Υγείας Νικ. Κακλαμάνη και oμόφωνη απόφαση της εκτελεστικής επιτρoπής τoυ ΚΕΣΥ.
Κατά την τελετή ανάληψης καθηκόντων τoυ νέoυ πρoέδρoυ τoυ ΚΕΣΥ, o υπoυργός Υγείας Νικ. Κακλαμάνης αναφέρθηκε στo νέo ρόλo πoυ θα πρέπει να διαδραματίσει πλέoν τo ΚΕΣΥ, ως τo κεντρικό επιτελικό και συμβoυλευτικό όργανo στo χώρo της Υγείας.
Ανάμεσα στις πρoτεραιότητες τoυ νέoυ πρoέδρoυ, όπως τόνισε o υπoυργός, θα πρέπει να είναι η αναδιoργάνωση τoυ ΚΕΣΥ, η oυσιαστική αναμόρφωση τoυ, αλλά και o εκσυγχρoνισμός τoυ συστήματoς εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης των Ελλήνων ιατρών.
Σύμφωνα με πληρoφoρίες, η πρώτη εντoλή πoυ πήρε o κ. Στριγγάρης από τoν υπoυργό αφoρά στην εκπόνηση μελέτης για την άμεση αναπρoσαρμoγή των ιατρικών αμoιβών και πράξεων, πoυ παραμένoυν καθηλωμένες σε εξευτελιστικές τιμές από 12ετίας.

και 5 χρόνια μετά:

Δηλώσεις του 2009
πηγή: HealthView, 22 Δεκεμβρίου 2009 (link-1, link-2 ή εναλλακτικά download σε pdf)

…..
Τι είπε ο απερχόμενος πρόεδρος του ΚΕΣΥ Κυριάκος Στριγγάρης
Ο απερχόμενος πρόεδρος του ΚΕΣΥ Κυριάκος Στριγγάρης εκδήλωσε τη διάθεση συνεργασίας με τη νέα ηγεσία του υπουργείου Υγείας προτάσσοντας την ανάγκη για θεσμοθέτηση του πλαισίου όσον αφορά το καθεστώς των ιδιωτικών τραπεζών για τα βλαστοκύτταρα, την εκπαίδευση των γιατρών, την εξειδίκευση των ειδικοτήτων των γιατρών και το αρχείο των νεοπλασιών (*).

Με άλλα λόγια δηλαδή, ο καθηγητής φέρεται να ομολογεί, ότι στα 5 τελευταία χρόνια (που ήταν επικεφαλής του ΚΕΣΥ), ούτε το θεσμικό πλαίσιο για την εκπαίδευση και μετεκπαίδευση των γιατρών δεν ετοιμάστηκε. Και αυτό, παρά το γεγονός ότι το θέμα της εκπαίδευσης και μετεκπαίδευσης των γιατρών ήταν ανάμεσα στις προτεραιότητες που του ανατέθηκαν.
Άραγε, ποιά να ήταν η πρόοδος σε θέματα μικρότερης σημασίας και προτεραιότητας;

Δεν θα έπρεπε οι αποφάσεις (αλλά και όλη η δραστηριότητα) του ΚΕΣΥ να δημοσιεύονται στο διαδίκτυο, ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος, να μαθαίνει έγκαιρα και εμπεριστατωμένα όλα όσα τον αφορούν; Τί σκοπεύει να κάνει η νέα ηγεσία και πότε;

——————————————————————————————-

ΥΓ
(*) Για το αρχείο νεοπλασιών χρειάζεται ολόκληρη πραγματεία, για να γνωρίζει ο κόσμος κάποιες αλήθειες και γεγονότα.

21.1.2009
Αστέριος Α. Τέρπος
(αναδημοσίευση από εδώ)

Από τον τίτλο και μόνο, δεν είναι εύκολο στον ανύποπτο πολίτη να φανταστεί τι μπορεί να κρύβεται στο περιεχόμενο ενός νόμου του Ελληνικού Κράτους.
Στους «παροικούντες την Ιερουσαλήμ» όμως, είναι ευρέως γνωστό ότι πολλοί νόμοι που ψηφίζονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο περιέχουν διατάξεις, άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους, παρόλο που αυτό απαγορεύεται ρητά από την παράγραφο 5 του άρθρου 74 του Συντάγματος.

Πώς όμως γίνεται η παράκαμψη της απαγόρευσης του Συντάγματος και η προσθήκη διατάξεων άσχετων με το κύριο αντικείμενο των νόμων;
Η απάντηση είναι απλή και δεν υπάρχει άλλη εξήγηση. Η ίδια παράγραφος, με την φράση «σε περίπτωση αμφισβήτησης, αποφαίνεται η Βουλή» επιτρέπει τη «νόμιμη» αδρανοποίηση της απαγόρευσης από την εκάστοτε πλειοψηφία. Κρίνοντας δε, από το περιεχόμενο των νόμων που ψηφίζονται, είναι προφανές ότι η προσθήκη άσχετων διατάξεων είναι ο κανόνας και ότι η κατάχρηση αυτή οδηγεί σε ένα απίστευτο νομοθετικό χάος (δηλαδή, αυτό ακριβώς που ήθελε να αποφύγει η σχετική απαγόρευση).

Ένας τέτοιος νόμος, ψηφίστηκε στη Βουλή στις 16.12.2008 και ακολούθως δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ στα τέλη του περασμένου Δεκεμβρίου (link). Πρόκειται για το νόμο 3730/2008 με τίτλο «Προστασία ανηλίκων από τον καπνό και τα αλκοολούχα ποτά και άλλες διατάξεις» του Υπουργείου Υγείας & Κ.Α. (ΦΕΚ Α’ 262/ 23.12.2008). Από τα 32 άρθρα του, μόνο τα έξι πρώτα αφορούν στην ουσία του νόμου ενώ τα υπόλοιπα (πλήν του τελευταίου) αφορούν σε άλλες διατάξεις, που είναι άσχετες τόσο προς το κύριο αντικείμενό του όσο και μεταξύ τους.

Στο νόμο αυτό υπάρχουν αρκετές πρόσθετες διατάξεις που χρειάζονται σχολιασμό αλλά εκείνες που είναι αξιοσημείωτες είναι αυτές που αναφέρονται στην ειδίκευση των νέων ιατρών και στις υποχρεώσεις τους σε υπηρεσία υπαίθρου (άρθρα 22 και 23). Οι διατάξεις των άρθρων αυτών έχουν προκαλέσει δικαιολογημένη σύγχυση στους ενδιαφερόμενους και οι έντονες συζητήσεις στο διαδίκτυο (Greek Meds Fora) ξεκίνησαν πολύ πριν ψηφιστεί ο νόμος. Οι συζητήσεις αυτές έχουν να κάνουν με την ανησυχία των νεαρών πτυχιούχων ιατρικής που αδυνατούν να προγραμματίσουν τη ζωή τους, ταλαιπωρούμενοι από πολυετείς αναμονές είτε για να υπηρετήσουν στο αγροτικό είτε για να αποκτήσουν ειδικότητα. Δυστυχώς, αυτό είναι μια από τις συνέπειες του ανύπαρκτου σχεδιασμού και προγραμματισμού, εξ αιτίας του οποίου το πρόβλημα του ιατρικού πληθωρισμού στη χώρα μας διογκώνεται χρόνο με το χρόνο.

Με τις ανωτέρω πρόσθετες διατάξεις του νόμου, το Υπουργείο Υγείας & Κ. Α. επιχείρησε προφανώς να «διορθώσει» κάποια πράγματα. Από ό,τι φαίνεται όμως δημιουργήθηκαν πολλά περισσότερα προβλήματα τα οποία δεν είναι δυνατόν να εκτεθούν σε ένα μικρό άρθρο όπως το παρόν.
Δεδομένου ότι προκύπτουν σοβαρές επιπτώσεις στην έννομη τάξη και δεδομένου ότι παρουσιάζουν γενικό ενδιαφέρον, θα εστιάσουμε την προσοχή μας στις διατάξεις της παραγράφου 4 του άρθρου 22 που ορίζουν ότι:

«Ιατροί που οφείλουν μέχρι έξι (6) μήνες χρόνο ειδικεύσεως, δύνανται, προς ολοκλήρωση του οφειλόμενου χρόνου, με αίτησή τους στην αρμόδια υπηρεσία των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων να τοποθετηθούν ως άμισθοι υπεράριθμοι σε κατάλληλη για τον οφειλόμενο χρόνο κλινική ή εργαστήριο. Ο οφειλόμενος χρόνος δύναται να αφορά είτε το εισαγωγικό είτε το κύριο μέρος της ειδικότητας. Ο αριθμός αυτών των άμισθων υπεραρίθμων ειδικευομένων ανά κλινική ή εργαστήριο δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δυο (2).».

Είναι προφανές ότι ο νόμος εισάγει (έστω και προαιρετικά) την «άμισθη εργασία». Ασχέτως δε, το για ποιους λόγους διατυπώθηκαν αυτές οι διατάξεις του νόμου, όπως για παράδειγμα για να διευκολυνθεί και να ρυθμιστεί ο χρόνος αναμονής των ιατρών για ειδικότητα, ένα είναι βέβαιο: “Η θεσμοθέτηση της «άμισθης εργασίας» ειδικευόμενων ιατρών έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχύοντες θεσμούς του Ελληνικού Κράτους”.
Με άλλα λόγια δηλαδή, έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα, τις Οδηγίες της Ε.Ε., τους εργατικούς νόμους, τον Αστικό Κώδικα, τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης αλλά και με την έννοια του κατώτατου μισθού των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας.
Η αντίθεση αυτή γεννά πλείστα όσα ερωτήματα αλλά και ερωτηματικά που θα χρειάζονταν ίσως δεκάδες σελίδες για να αναπτυχθούν δεόντως.

- Είναι σύννομη η «άμισθη» εργασία και πώς τεκμηριώνεται αυτή;
- Πώς θα ασφαλιστούν οι «άμισθοι» όταν το Σύνταγμα και οι νόμοι απαγορεύουν την ανασφάλιστη εργασία και όταν η ασφαλιστική εισφορά υπολογίζεται με βάση το μισθό;
- Τι θα γίνει όταν οι ενδιαφερόμενοι, αφού συνάψουν τις «άμισθες» συμβάσεις εργασίας, καταφύγουν στη Δικαιοσύνη διεκδικώντας τον «συνήθη μισθό» κατά τα οριζόμενα στον Αστικό Κώδικα (άρθρο 653); Υπάρχει περίπτωση να μη δικαιωθούν; Και αν δικαιωθούν, δεν θα επιβαρυνθεί τότε ο Προϋπολογισμός (άρα οι φορολογούμενοι) με πρόσθετα κονδύλια (έστω και μετά πενταετία);
- Γιατί δεν αναφέρονται στην Αιτιολογική Έκθεση και στην Έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους παρατηρήσεις σχετικά με την «άμισθη» εργασία, αφού ο νέος αυτός «θεσμός» πρόκειται να έχει σοβαρές επιπτώσεις τόσο στην έννομη τάξη όσο και στα «μελλοντικά» οικονομικά του Κράτους;
- Γιατί δεν υπήρξε καμία αντίδραση για την «άμισθη» εργασία από τους θεσμικούς παράγοντες της Πολιτείας ή των εργαζομένων;

Είναι προφανές, ότι πριν ψηφισθεί το νομοσχέδιο, τα ερωτήματα για τις επιπτώσεις του δεν απασχόλησαν ούτε τους συντάκτες του, ούτε τους εισηγητές, ούτε τους νομικούς συμβούλους που συνέταξαν την αιτιολογική έκθεση, ούτε τα κόμματα και τους Βουλευτές που το ψήφισαν, ούτε τους Υπουργούς που το υπέγραψαν αλλά ούτε και κανέναν άλλον από όσους, θεσμικούς και μη, παράγοντες διατείνονται ότι προασπίζουν τα δικαιώματα των εργαζομένων.

Επί ένα μήνα (και μέχρι την περασμένη εβδομάδα), εκτός ίσως από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους, δεν διαμαρτυρήθηκε κανείς.

Η ερμηνεία της σιωπής αυτής, και από τόσους πολλούς θεσμικούς παράγοντες, δεν μπορεί παρά να έχει δυο μόνο εκδοχές. Ή να πρόκειται για «συλλογική πρόθεση αποδοχής της άμισθης εργασίας» ή να πρόκειται για το «αθροιστικό αποτέλεσμα της ατομικής αμέλειας» που επέδειξαν όλοι οι θεσμικοί παράγοντες συγχρόνως. Με απλά λόγια: «ή το συμφωνήσανε όλοι μαζί ή κανένας δεν το πήρε χαμπάρι».
Επειδή δε, είναι δύσκολο (αλλά όχι αδύνατο) να συνεννοηθούν τόσα πολλά άτομα με τόσα πολλά αντικρουόμενα συμφέροντα και μάλιστα σε ένα τόσο λεπτό αλλά και κραυγαλέο θέμα όπως η «άμισθη» εργασία, η δεύτερη ερμηνεία είναι η πιθανότερη. Θα ήταν ίσως περιττό να πει κανείς, ότι όποια ερμηνεία και αν ισχύει, τα προβλήματα που δημιουργούνται από τη θεσμοθέτηση της «άμισθης» εργασίας είναι σοβαρότατα. Εάν δε, ισχύει το ότι «κανείς δεν το πήρε χαμπάρι», τότε, το ενδεχόμενο να συμβαίνει αυτό σε μεγαλύτερη έκταση, συνιστά μέγιστο κίνδυνο για τη λειτουργία των θεσμών του πολιτεύματος και της έννομης τάξης.

Μόλις σήμερα, το υπουργείο αναγκάστηκε να ανακοινώσει ότι για το άρθρο 22 του νόμου θα προβεί σε νέα νομοθετική ρύθμιση.

Το αν θα αναλάβει κανείς τις ευθύνες για την ανωμαλία που δημιουργήθηκε είναι άγνωστο. Εξάλλου, τι νόημα έχει όταν, ακόμα και αν «τις αναλάβει», ουσιαστικά δεν θα τις πληρώσει;

Τελικά, «Το κάπνισμα μπορεί να βλάψει σοβαρά την υγεία αλλά είναι βέβαιο ότι οι πρόσθετες νομοθετικές διατάξεις μπορεί να τη βλάψουν εξίσου».

***

Δημοσίευση περίληψης στην εφημερίδα ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28.1.2009, Γράμματα αναγνωστών, τίτλος “Άμισθη εργασία” (link):

Κύριε διευθυντά

Είναι γνωστό ότι πολλοί νόμοι που ψηφίζονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο περιέχουν διατάξεις, άσχετες με το κύριο αντικείμενό τους, παρόλο που αυτό απαγορεύεται ρητά από το Σύνταγμα. Ομως, η προσθήκη άσχετων διατάξεων τείνει να καταντήσει κανόνας που οδηγεί σε ένα απίστευτο νομοθετικό χάος. Ενας τέτοιος νόμος, ψηφίστηκε από τη Βουλή στα μέσα του περασμένου Δεκεμβρίου (ν. 3730/2008, «Προστασία ανηλίκων από τον καπνό και τα αλκοολούχα ποτά και άλλες διατάξεις». Από τα 32 άρθρα του, μόνο τα έξι πρώτα αφορούν στην ουσία του νόμου ενώ τα υπόλοιπα αφορούν σε άλλες διατάξεις, που είναι άσχετες με το κύριο αντικείμενό του. Ειδικά όμως, η παρ. 4 του άρθρου 22, ορίζοντας ότι «Ιατροί που οφείλουν μέχρι έξι (6) μήνες χρόνο ειδικεύσεως, δύνανται, προς ολοκλήρωση του οφειλόμενου χρόνου, με αίτησή τους στην αρμόδια υπηρεσία των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων να τοποθετηθούν ως άμισθοι υπεράριθμοι σε κατάλληλη για τον οφειλόμενο χρόνο κλινική ή εργαστήριο», εισάγει (έστω και προαιρετικά) την «άμισθη εργασία».

Ομως, «η θεσμοθέτηση της “άμισθης εργασίας” έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους ισχύοντες θεσμούς του Ελληνικού Κράτους» (Σύνταγμα, Οδηγίες Ε.Ε., εργατικοί νόμοι, Αστικός Κώδικας, αποφάσεις Δικαιοσύνης κ.λπ.).

Πλείστα όσα ερωτήματα προκύπτουν και θα χρειάζονταν δεκάδες σελίδες να αναφερθούν. Για παράδειγμα:

— Τι θα γίνει όταν οι ενδιαφερόμενοι, αφού συνάψουν τις «άμισθες» συμβάσεις εργασίας, καταφύγουν στη Δικαιοσύνη και διεκδικήσουν όσα ορίζονται στον ΑΚ (άρθρο 653); Αν δικαιωθούν, δεν θα επιβαρυνθεί τότε ο Προϋπολογισμός;

Είναι προφανές, ότι κανείς αρμόδιος (συντάκτες, εισηγητές, νομικοί συμβούλοι, κόμματα και Βουλευτές, Υπουργοί, κ.λπ. θεσμικοί φορείς) δεν αναρωτήθηκε για επιπτώσεις πριν ψηφιστεί ο νόμος και είναι άγνωστο γιατί. Οι μόνες διαμαρτυρίες προέρχονταν από τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους.

Τελικά, «Το κάπνισμα μπορεί να βλάψει σοβαρά την υγεία αλλά είναι βέβαιο ότι οι πρόσθετες νομοθετικές διατάξεις μπορεί να τη βλάψουν εξίσου».

Αστέριος Α. Τέρπος – Ιατρός Κυτταρολόγος

***

Χρήσιμοι σύνδεσμοι:
Νόμος 3730/2008 “Προστασία ανηλίκων από τον καπνό και τα αλκοολούχα ποτά και άλλες διατάξεις” ΦΕΚ Α’ 262/23.12.2008 εδώ
.

Tο “ανά χείρας” Blog δημιουργήθηκε αρχικά, ως σημείο αναφοράς σχολίων που αναρτήθηκαν στο “GreekMeds Fora” (23 Μαρτίου 2008).

.

—— A ——- 

Κατάσταση στις Υπηρεσίες Υγείας (1994-1995) και σύντομες προτάσεις ξένων ειδικών:  

B. Abel-Smith, J. Calltorp, M. Dixon, Ad. Dunning, R. Evans, W. Holland, B. Jarman, E. Mossialos: “Report on the Greek Health Services“, June 1994, Ministry of Health and Social Welfare of Greece, Pharmetrica S.A., Athens 1994, 149 pages (click to download the Greek version 5.7MB, 174 pages).

Για τον αντίλογο στις προτάσεις των ξένων ειδικών καθώς και για άλλες σκέψεις σχετικά με τις υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα διαβάστε “Η πολιτική υγείας στην Ελλάδα: στο σταυροδρόμι των επιλογών” εκδ. Θεμέλιο / Κοινωνία και Υγεία,  Αθήνα 1995, ISBN 960-310-201-6, 176 σελίδες (δεν διατίθεται σε ηλεκτρονική μορφή). Επιμέλεια: Γιάννης Κυριόπουλος, συγγραφείς: Μ. Ματσαγγάνης, Τ. Μπεαζόγλου, Α. Μπένος, Δ. Νιάκας, Σ. Ρομπόλης, Γ. Σκουτέλης, Π. Τήνιος, Γ. Τσαλίκης και Τ. Φιλαλήθης.

Σημείωση: Τα παραπάνω είναι παλιά κείμενα που “αντέχουν” ακόμα.

……………………………………..

Κριτική από έναν ειδικό (2007):

“Η κρίση του ΕΣΥ είναι κυρίως ηθική“, Μάνος Ματσαγγάνης, ppol.gr, 12/06/2007 (link ή PDF download).

“….. Χωρίς περιστροφές. Κατά τη γνώμη μου, η μόνη ελπίδα και το μόνο στοίχημα μιας μελλοντικής μεταρρυθμιστικής κυβέρνησης θα ήταν η συσσώρευση ενός «κοινωνικού κεφαλαίου»: με άλλα λόγια ο εντοπισμός πρώτα, και η συνειδητή ενίσχυση και υποστήριξη έπειτα, των λίγων γιατρών, νοσηλευτών και διοικητικών που είναι ακόμη διατεθειμένοι να προσφέρουν, με μόνο αντίτιμο ένα αξιοπρεπές, απλώς, εισόδημα -και επιπλέον «κέρδος» την αυτοεκτίμησή τους, τον σεβασμό κάποιων συναδέλφων τους, και την αγάπη των ασθενών τους.   …..”. Μάνος Ματσαγγάνης

……………………………………..

“H αξιοποίηση των ανθρώπινων πόρων στο ΕΣΥ του μέλλοντος“, Κώστας Ι. Αλεξανδρόπουλος, Διευθυντής Ψυχίατρος στον Ψυχιατρικό Τομέα του ΓΝΑ «Ο Ευαγγελισμός», Γενικός Γραμματέας του Πανελλήνιου Ιατρικού Συλλόγου, ΙΑΤΡΙΚΟ ΒΗΜΑ, Φεβρ-Μαρτ-Απρ 2010 (link)

________________________________________________________________

—— B ——-

Ιατρικός πληθωρισμός και συναφή: 

(1) “Η Ανάπτυξη του ανθρώπινου δυναμικού στην υγεία και η στελέχωση των υπηρεσιών του Εθνικού Συστήματος Υγείας“, Ν. Πολύζος, Ι.Υφαντόπουλος, Αρχεία Ελληνικής Ιατρικής 2000, 17 (6): 627-639 (link).

…………………………………………………………………

(2) Medical Manpower (download πίνακες: ΟΟΣΑ, ΕΣΥΕ και αποσπάσματα σελίδων από τα παρακάτω συγγράμματα, ~ 1.7ΜΒ, 11 σελίδες)

α. «Πρόγραμμα Αναπτύξεως 1976-1980: 12. ΥΓΕΙΑ», Έκθεση Ομάδας Εργασίας, Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, Αθήναι 1976 (460 σελίδες).

β. «Πρόγραμμα Αναπτύξεως 1976-1980: 22. ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΣΦΑΛΙΣΗ», Έκθεση Ομάδας Εργασίας, Κέντρο Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών, Αθήναι 1976 (375 σελίδες).

…………………………………………………………………

(3) ”Ιατρικός Πληθωρισμός: Ένα κοινωνικό πρόβλημα”, ΙΣΑ 1998 (download , ~7.0ΜΒ, 42 σελίδες)

…………………………………………………………………

(4) “Στο 8% ο Ιατρικός Πληθωρισμός”, Ρούλα Σαλούρου, CAPITAL, 8.9. 2009 (link), ενδιαφέρον έχουν και τα σχόλια.

…………………………………………………………………

(5) “Ιατρικός Πληθωρισμός στην Ελλάδα”, Θεοδώρα Τζανετάκη, ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΙΝΕ ΓΣΕΕ_ΑΔΕΔΥ, τεύχος 163, Ιούλιος-Αύγουστος 2009, σελ. 30-35 (link)

…………………………………………………………………

(6) ”Ιατρικός πληθωρισμός: Εισαγωγή στην Ωτoρινoλαρυγγoλoγία”, Α. ΓΕΩΡΓOΥΛΙΑΣ, Δ. ΛΙOΥΜΠΑΣ, Ν.ΜΑΡOΥΔΙΑΣ, Ιατρική OnLine, Απρίλιος-Ιούνιος 2003, τ. 12. (link)

…………………………………………………………………

(7) ”Η εκροή πτυχιούχων γιατρών από τα Ελληνικά πανεπιστήμια και η στελέχωση του ΕΣΥ”, Αγλαία Γ. Καλαματιανού, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα 1993,  σελίδες 332. (δείγμα: link)

…………………………………………………………………

(8) ”Η ανάπτυξη των ανθρώπινων πόρων στην υγεία”, Τάσος Φιλαλήθης, στο βιβλίο “Η πολιτική Υγείας στην Ελλάδα: στο σταυροδρόμι των επιλογών“, επιμ. Ι. Κυριόπουλος, εκδ. Θεμέλιο: Κοινωνία και Υγεία, Αθήνα 1995, σελ. 63-75 (δείγμα: link)

…………………………………………………………………

(9) ”Μια ποσοτική εκτίμηση του ιατρικού πληθωρισμού (Μέσω ενός μοντέλου ροής)”, Γεώργιος Ε. Παναγιώτου, ΑΡΕΤΑΙΟΣ, τόμος Δ’, τεύχος 13, Ιούλιος-Σεπτέμβριος 2000, σελ. 228-230 (link)

…………………………………………………………………

(10) Ενδιαφέρουσες συζητήσεις και σχόλια στο GreekMeds (link1, link2)

……………………………………..

Στοιχεία ανθρώπινου δυναμικού Υπουργείου Υγείας & Κ. Α. (απογραφή 2005):

(1) Συγκεντρωτικά Στοιχεία “Αποτύπωση Ανθρώπινου Δυναμικού 31 Οκτωβρίου 2005″ (10 σελίδες, download ~560 KB)

(2) Αναλυτικά Στοιχεία “Ανθρωπογεωγραφία ΕΣΥΚΑ – Αποτύπωση Ανθρώπινου Δυναμικού 31 Οκτωβρίου 2005″ (10 σελίδες, download ~1,2 MB)

……………………………………..

Στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας Ελλάδος (ΕΣΥΕ):

Σημείωση: Το παλιό site της ΕΣΥΕ δεν είναι πλέον διαθέσιμο με συνέπεια παλιοί σύνδεσμοι/παραπομπές σε συγκεκριμένες σελίδες να είναι ανενεργοί. Η νέα  ηλεκτρονική διεύθυνση της ΕΣΥΕ είναι http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE.

Στη διεύθυνση http://www.statistics.gr/portal/page/portal/ESYE/PAGE-themes?p_param=A2103 παρατίθενται στοιχεία για τις ακόλουθες σειρές:

(1) Σειρά: Ιατροί και Οδοντίατροι : Συγκεντρωτικά Στατιστικά Στοιχεία από το 1999 με τελευταία στοιχεία για το 2007.

(2) Σειρά: Κλειστή Νοσοκομειακή Περίθαλψη : Συγκεντρωτικά Στατιστικά Στοιχεία από το 1997 με τελευταία στοιχεία για το 2005.

(3) Σειρά: Θάνατοι (Αιτίες ICD-9) : Δεν έχουν αναρτηθεί στοιχεία (τελ. επίσκεψη 9-9-2009).

(4) Σειρά: Κέντρα Υγείας και Θεραπευτήρια (κλίνες-προσωπικό-εξοπλισμός) : Συγκεντρωτικά Στατιστικά Στοιχεία από το 1999 με τελευταία στοιχεία για το 2007.

(5) Σειρά: Κρούσματα Λοιμωδών Νόσων : Συγκεντρωτικά Στατιστικά Στοιχεία από το 1998 με τελευταία στοιχεία για το 2006.

(6) Σειρά: Φαρμακεία – Φαρμακαποθήκες : Συγκεντρωτικά Στατιστικά Στοιχεία των ετών 2000, 2005 και 2006.

________________________________________________________________

—— Γ ——-

Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (Π.Φ.Υ.):

(1) Σχέδιο Νόμου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας (Αναθεώρηση 12.3.2008 “μετά τη Δημόσια Διαβούλευση” που έγινε!;!) -> σύνδεσμος με ΥπΥ&ΚΑ (link ή download) ή download2 από το TempMedGr αν ο σύνδεσμος του ΥπΥ&ΚΑ δεν δουλεύει.

(2) Νόμος 3235/18.2.2004 για την Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας που (υποτίθεται ότι) ισχύει (download)

________________________________________________________________

—— Δ ——-

Lobbying: 

“Ομάδες Συμφερόντων και Μεταρρύθμιση του Συστήματος Υγείας στην Ελλάδα“, Η. Μόσσιαλος και Σ. Άλλιν, West European Politics, Vol. 28, No. 2, 420 – 444, March 2005 (download).

“……. Although elements of these conceptual frameworks are helpful in understanding the role of institutions and health professionals in health reform, the complexity of the Greek case requires a broader framework of analysis. The significant rise in the number of medical doctors over the past decades has not yet resulted in an expected corresponding decline in their power. Medical autonomy has increased because of the fragmented health system in which multiple interest groups perceive change as a zero-sum game and align their interests against reform. There were two major health reforms in Greece: the first (1983–84) was only partially implemented whilst the second (2000–02) was largely blocked by interest groups, with only some elements being legislated and a stalemate occurring after the first two years. This paper examines the motivations of key stakeholders within a splintered health system, a political environment characterised by clientelistic relationships between the political party in power and certain groups, and fiscal constraints that prevent health care from being placed high on the political agenda.    …….” 

………………………………… 

Στο άρθρο αυτό περιέχεται και μια περιληπτική περιγραφή της δημιουργίας του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης καθώς και της “γέννησης” του Εθνικού Συστήματος Υγείας.

.

________________________________________________________________